24/12/2008 ·
Bugün istanbul kaldırımlarında yürüdüğümü farzettim..Bi baktım istanbul sen oldu....
ofelya
Yorum (yok) Yorum yaz!
15/12/2008 ·
Uzaklar yakın yakınlar uzak olmuş.Oynadığımız sadece bir oyunmuş....muş...muş...Bunu hissettiğim an boynumu öne egerek kimsenin yüzüne bakmadan sessizce bir adım geriye cıktım..Artık herkes önümdeydi...Biranda yerlerimizin değişmesi beni şaşıtmakla kalmamıs beynimin içinde uğultulara yol açmıştı...Düne kadar ona en uzak olan kişi bugün benden ona daha yakın idi..Nasıl da bir yaman çelişkiydi.Oyun bozancılık yapmamak için dişimi sıktım,rüya olsun diye gözümü kapadım....Ama nafile...Oyun başlamıştı bir kere...Ben hiç oyun bilmem ki....İsmini bilmediğim insanlar elini yüreğime koyduğum sevdayla cılgınca oyuna başlamışlardı bile.Nerden geldiler,nasıl katıldılar bu oyuna hiç bilemedim.....Belkide hiç bilemeyeceğim ...Çünkü onlar oyuna hala devam ediyor...
su perisi ofelya..
Yorum (yok) Yorum yaz!
14/12/2008 ·
Daha ölmeyecek kadar çocuktum ve ben alnımdan akan kanın sıcaklığını soğuk ellerimle hissedecek kadar kendimdeydim....... Gördüğüm ,dokunduğum herşey acınacak kadar eskiydi..
Bana gittiğin ve geri döndüğün dünyayı anlat.Bana o dünyaya ayakbasabilmek için yapmam gerekenleri söyle.Bana şimdi neden burda olduğumuzu açıkla.Anlat bana.
Belli belirsiz gülümseyerek baktı bana....
Korkuyordum,onu birdaha göremeyeceğimi düşündüm,birdaha ayaklarım doğru dürüst bu dünyaya basamayacaktı.
Arkasından koşup yanına gitmek istedim ama yüreğim öyle hızlı atıyordu ki nefes alamamaktan korktum.
Beyaz,bembeyaz bir ışık yalnız gözlerimi değil aklımı da körleştirmişti.
Artık hiç mi hiç çocuk değildim.Kayıp gitmiştim.
Aşık olmuştum ,kendimi yüreğimin ölçüsüz ölçüsüne bırakacaktım.Saatime baktım.Sekiz dakika vardı.
__İnanırsan hayatın kayar.
Günlerdir gidiyorum.......
Huzur,ölüm,uyku,zaman!Hem oradaydım hem burada;hem huzurun içinde hemde kanlı bir savaşın,hem uykusuzluğun yanında sonu olmayan uykunun.Bitmeyecek gecenin ve hızla akan zamanın...
Ölmek buysa....
superisi ofelya& zamanın ne önemi var artık birbirimizden gittiğimiz gün ........yollar bitmek bilmedi...
Bana gittiğin ve geri döndüğün dünyayı anlat.Bana o dünyaya ayakbasabilmek için yapmam gerekenleri söyle.Bana şimdi neden burda olduğumuzu açıkla.Anlat bana.
Belli belirsiz gülümseyerek baktı bana....
Korkuyordum,onu birdaha göremeyeceğimi düşündüm,birdaha ayaklarım doğru dürüst bu dünyaya basamayacaktı.
Arkasından koşup yanına gitmek istedim ama yüreğim öyle hızlı atıyordu ki nefes alamamaktan korktum.
Beyaz,bembeyaz bir ışık yalnız gözlerimi değil aklımı da körleştirmişti.
Artık hiç mi hiç çocuk değildim.Kayıp gitmiştim.
Aşık olmuştum ,kendimi yüreğimin ölçüsüz ölçüsüne bırakacaktım.Saatime baktım.Sekiz dakika vardı.
__İnanırsan hayatın kayar.
Günlerdir gidiyorum.......
Huzur,ölüm,uyku,zaman!Hem oradaydım hem burada;hem huzurun içinde hemde kanlı bir savaşın,hem uykusuzluğun yanında sonu olmayan uykunun.Bitmeyecek gecenin ve hızla akan zamanın...
Ölmek buysa....
superisi ofelya& zamanın ne önemi var artık birbirimizden gittiğimiz gün ........yollar bitmek bilmedi...
Yorum (yok) Yorum yaz!
14/12/2008 ·
Nice sevdalı akşamlar görmüş nemli gözlerinde,nice aşklar tatmış bir insan düşünün ki uzun yaşamı süresince hiç duymadığı hiç tatmadığı sihirli bir sevgi ile ürpersin;nedenini bilmeden tutkusu olduğu rengi bir kitabın sayfalarında koklayabilsin.Olanaksız gelir insana,doğru değilmi?Kocaman dolu dolu gözler.Ağlamaklı,sitemli,kırgın.Hiç beklemediği bir davranışın sessiz haykırışında.
Sevgi bir tutsak özgürlük müdür,özgür bir tutsaklık mı?
Bu çelişkileri yaşarken mahallemin sönen ışıklarını,boş ve ıslak sokakların hüznünü,son birdaha geçen bozacının seslenişini,herşeyi yavaş yavaş,heyecanla,mutlulukla,ıstırapla unuttum...
Sonsuz deniz ülkesine gitmek istiyorum.Vakit ne zaman olursa olsun.
superisi ofelya&2002
Yorum (1) Yorum yaz!
14/12/2008 ·
Tanımak önemli değil,önemli olan tanıyamamak bir sabah yatağından kalktığında.Günlerce susmak. İstiyorum yine akşam kızılıığının kızgınlığını.İliklerime kadar vursun kışın ayazı.Haykırmak lanet dünyanın kulaklarına.Şaşırmak olmamalı dünyanın yaptıklarına.Tren geçiyor hayatımın içinden.Keşke hiç kaldırmasaydım kafamı.Rüzgarlarda artık sıcak mı esiyor ne... herşey karıştı ....Kavakların serinliği kışın eşsiz donduruculuğu gibi çökmüştü üzerimize...Bense yaz aylarındaki güneşe hasret kalmıştım.İnsan bu devirde neye hasret kalmıyor ki?Bazen bir yudum suya!Aldatmamıştım .Aldanmıştım.Güneş bu kadar üşütürmü insanın içini.Gurur ve nefret asla yaşamıma hakim olamadı derken boşver diyor içimdeki ses:"Boşver çıkar ayakabılarını ,çıplak ayakla bir kere bas toprağa."Şimdi ise gökyüzü benimle ağlıyor.
superisi ofelya&2001
Yorum (1) Yorum yaz!
« Önceki ::